136

امیدوارم که حالتان خوب باشد

این هفته برادرزاده کوچولو صبح ها پیش ماست امروز از خواب بیدار شدم و کتف هایم خیلی سنگین بود یک جورایی قولنج کرده بودم به مامان گفتم زیربغل های برادرزاده را بگیرد تا نیوفتد بعد من رو به شکم میخوابم بذارش روی کتف ها و کمرم راه برود تا قولنجم بشکد مامان هم گذاشتنش ان هم امد و صاف نشست روی کمرم ...هی از جایش برمیخاست و بعد محکم مینشست ....تمام دل و روده ام داشت بیرون میزد....بعدمامان یادش میداد که با دست روی کتف هایم بزند بعد او هم باتمام قدرت با ان دست های کوچکش روی کتف هایم میکوبید...چقدر هم دردم می امد...هرچندضربه یکبار هم یکی میکوبید پس کله ام....من را هم که نگو از خنده به اغما رفته بودم...باتمام وجود میخندیدم...طوری که برای خودم هم عجیب بود....چندوقتی بود انطور باتمام وجود نخندیده بودم...... خدااین بچه هارا ازمانگیرد.....

خلاصه صبحم به" با بچه سروکله زدن گذشت"ساعت 3 هم رفتم کانون ...و یک سری حرف و برنامه ریزی های فرهنگی...گویا جدی جدی من شدم مسئول نشریه...و اینکه میخاهیم بین مسجد و مدرسه پیوند ایجادکنیم قرارشده من و یکی از بچه ها دوشنبه ها صبح برویم مدرسه ابتدایی با بچه ها بازی های اسلامی بکنیم...مثلا در مار و پله ی اسلامی.... شیطان گولش میزند از نردبان می افتد پایین ...به جای نیش مار....نماز میخاند میرود بالا...و ازاین دست کارها....کاملا بی نام و نشان...صرفا جهت رضای خدا...بدون هزینه و دستمزد....بدون اینکه بخواهیم بگوییم از کجا امدیم....بدون معرفی....فقط بخاطر خدا و ان بچه ها.....

نظریادتان نرود....اهان امشب اقای برادر رفته حسینیه...گویا جلسه ی توجیحی است برای بچه هایی که میخاهند بروند کربلا....احتمالا موبلندم الان اونجاست...هععععععععععی.....چقدم دلم براش تنگ شده...احتمالا 5شنبه در بدرقه ی کربلایی ها ببینمش..انشاالله ....مجددا میگویم